sensiz kahrolmak vardı
seninle yaşamak vardı
dolu dizgin
seninle her gece birbirimizi
yenilemek vardı odalarda
odalara sığmamak vardı
bir sel gibi taşmak vardı gecelerden
elimi uzatsam tutabilirdim seni
öyle yakındın
zamana kokun sinmişti
belkide uzaktan günlerce koşsam
yetişemezdim sana
zamana kokun sinmişti
tuttum resmini indirdim duvardan
duvar ağlamaya başladı
Ümit Yaşar Oğuzcan
Yorumlar
Yeni yorum gönder